Yetiş Gönül Bu Kavgayı Bir Ulu Dâvâya Götür

Yetiş gönül bu kavgayı bir ûlû dâvaya götür
Ummâna kavuştur çayı Adem’i Havva’ya götür

Hû Mevlâm hû Rahman sana yüz sürmeye geldim

Ne bir durak belli ne han geze geze yoruldu can
İzler çölde kaybolmadan Mecnûn’a Leylâ’ya götür

Bir kıvılcım düştü âha ersin geceler sabaha
Pir sultanı ilet şâha şems-i Mevlânâ’ya götür

Gözlerden kaldırıp pusu iz’ana kavuştur usu
Alıp Yunus’tan Yu nus’u maksas-ı mânaya götür

Tut menzile ışığını yaklaştır dost eşiğini
Bu âşıklar âşığını sevdâdan sevdâya götür

Dünyalar aşıp dünyadan gerçeğe yol ver hülyâdan