Ümidimiz Var Bir Gün Erilecek

Her demin neşvese her demin keder
Şeyhim bu gafile bilmemki ne der
Ah bu ikilikler hep böyle gider
Ya şeyhim beni bana bırakma

Ümidimiz yar bir gün erilecek
Ne gördüysek sofraya serilecek
Gül bahçesinden güller derilecek
Ya şeyhim beni bana bırakma

Özler olduk yanında bile seni
Unutturdun bize cismi bedenı
Bırakma bizi giysek de kefeni
Ya şeyhim beni bana bırakma