Ey Dillere Can Ü Hayat Bahşeyleyen Şahım Yetiş

Ey dillere cân ü hayât bahşeyleyen şâhım yetiş
Atşânıyam sükker lebin kandır şehinşâhım yetiş

Hüsn-i cem’alin şem’ine pervâneyim can atmaya
Gel yak çerağın gönlüme ey rûy-i mehtâbım yetiş

Aşkın sırâte'l-müstâkîminden yolum ayırma hiç
Kim vasl-ı zâte varmaya etme dırâz râhım yetiş

Bilmez misin İrşâdî’nin derdinle Mecnûn olduğum
Ey gönlümün Leylâ’sı gel, alma benim âhım yetiş