Dervişlik Özüne Hakim Olmaktır

Dervişlik özüne hâkim olmaktır,
Esir-i nefs olan derviş değildir.
Aşkı rehber edip Hakkı bulmaktır,
Keşkül, teber, âsâ, tığ, şiş değildir.

İbâdet nâmına kalkıp oturma,
Bağırma tepinme göğsüne vurma,
Yâ Hû!, Yâ Hak!, diye köpürüp durma,
Zikr-i Hak hazm için geviş değildir.

Sır-ı hakîkati gönülden öğren,
Gönüldür aşk ile dîdârı gören,
Arif i agâha o zevki veren,
Beng ü bâde, afyon, haşiş değildir

Dünyâda cennete girenler varsa,
Vech-i Hakkı ayân görenler varsa,
(Enelhâk) sırrına erenler varsa,
Sarhoşluk yüzünden ermiş değildir.

Boz yılanı tuttu, çivi yuttu erler,
Pirimiz duvarı yürüttü derler,
Kerâmet olsa da böyle hünerler,
İnsanlığa yarar bir iş değildir.

Filana tan edip, filanı övme,
Geçip gidenlerin keyfine değme,
Bugünki Yezide sen boyun eğme,
Derviş hürdür, nefer memiş değildir.

Kerâmet umma hiç Necef taşından,
Ayrılma insandan, öz kardaşından,
Hâkk'ı göremezsin dağlar başından,
Gerçek er sultândır, keşiş değildir.

Mâmûrede doğar, mânevî insan.
Terbiyeyle büyür, kudret i îman,
Senin aradığın nîmet i irfan,
Yaban yerde biten yemiş değildir.

Ham ervah her yerde var yığın yığın,
Nedir onlar ile verip aldığın?
Uzlete mâil ol, gönlüne sığın,
Cihân gönül kadar geniş değildir.

Rızâ'dan himmet al, berzahta kalma,
Serden geçmedinse ummâna dalma
Dervişlik sözünü ağzına alma
Demir leblebidir kişniş değildir

Ey Rızâ boş yere kendini üzme
Postuna oturup gazeller düzme
Tasavvûf bahrinde kabaksız yüzme
Şöhretle can vermek hiç iş değildir