Aşkla Kâim Cümle Âlem Cevher-i Ervâh'dır Aşk

Aşk’la kâim cümle âlem,cevheri ervahdır aşk!
Cümleden giryân-ü handân,cân içinde candır aşk!
Aşk ile fânî olanlar buldular dâim beka,
Kendini eyler temâşa âşık u mâşuktur aşk!

Cümle mevcûd,her dü âlem oldu aşktan âşikâr,
Aks-i zülf ü rûyudur zâhir olan leyl ü nehâr.
Bâde-i rûh sâgar-i tende eder aşktan hurûş.
Buldu aşktan gammı uşşâk,naz ile hüsnü,nigâr!

Hârı gül,âğyârı yâr eyler,aceb hâlettir aşk!
Yâri ağyâr,gülü hâr eyler,aceb hikmettir aşk!
Vusat-ı hicranda,hicrânı visâlinde onun,
Vasfa gelmez,en vefâkâr yâr-i pür-şefkâttir aşk!

Tende cânım,gözde nûrum,canda mâhım,şanlı yâr!
Küfr-i zülfün etti îmânım harâb ü târumâr.
Vuslatındır derdimin dermânı,ammâ neyleyim
Vuslatında telhî-i hicrinle oldum bî-karar!

Âşık-ı şeydâ olan mümkün mü efgân etmesin?
Her ciğer-sûz âh ile îlân-ı cânân etmesin?
Dest-i sayyâda tutulmuş âşık-ı şûrîde-dil,
Bir nefes kâbil midir hiç zâr u giryân etmesin?

Kim Burak-ı tenle etse dembedem mîrâc-ı aşk,
Ânı gûnâgûn regâible mübeşşer eyler aşk!
Âna leyle-i Berât’ta tâc-ı aşkı giydirir,
Hem berât-ı vuslatı elde arûs-i şâh-ı aşk

Şâh-ı Edhem,Ümmü Ken’andan tecellî etti aşk,
Âşık-ı mâşûka mir’at etti,yaktı cismim aşk,
Kaldı mir’at ortada ismi,fakat Ken’an değil,
Aslı yoktu,kalmadı şimdi nişânı,kaptı aşk!

İlâhiyât-ı Ken’ân,ilâhî ve manzûmeler,İst.2013