Kerbela Vakıasın Yad İle Kan Ağlayalım

Kerbelâ vâkıasın yâd ile kān ağlayalım;
Akıtıp yaş yerine cevher-i cân, ağlayalım.
Når-ı firkatle yakıp cân ü cenân, ağlayalım;
Edelim mâtem ile âh ü figan, ağlayalım.

Geldi ol gün ki sivâdan dilimiz pâk edelim;
Mâtem-i Al-i Nübüvvet ile gamnâk edelimт.
Pençe-i hasret ile sînemizi çâk edelim;
Edelim mâtem ile âh ü figan, ağlayalım.

Geldi ol dem ki sönüp şem'-i serây-i nebevi,
Kaldı târik gumum içre bütün âlem evi,
Ki susuzlukla şehid oldu Hüseyn-i Alevi;
Edelim mâtem ile âh ü figän, ağlayalım.

Kerbela'ya erişip leşker-i zulm ü udvân,
Çekdiler Al-i Resül üstüne şemşîr ü sinân;
Etdiler Şâh Hüseyn'in demini seyl-i revân;
Edelim mâtem ile âh ü figän, ağlayalım.

Boyanıp hûn-i şehidân ile ey Şems, zemin,
İnledi nâle-i "el-atş!" ile eflâk-i berin;
Nice tâkat getirip etmeyelim âh ü enîn?
Edelim mâtem ile âh ü figan, ağlayalım.