Zuhûr‐i Kâinâtın Madenisin Yâ Resûlallah

Zuhûr‐i kâinâtın ma'denisin yâ Resûlallah
Rumûz‐i "küntü kenz"in mahzenisin yâ Resûlallah

Beşer denen bu âlem de senin sûretle şahsındır
Hakîkatde hüviyetde değilsin yâ Resûlallah

Vücûdun cümle mevcûdâtı nice câmi' olduysa
Dahi 'ilmin muhît oldu kamusun yâ Resûlallah

Dehânın menba'‐ı esrâr 'ilm‐i "min ledünnî"dir
Hakâyık 'ilminin sen mahremisin yâ Resûlallah

Ne kim geldi cihâna hem dahi her kim geliserdir
İçinde cümlenin ser‐askerisin yâ Resûlallah

Cihân bâğında insân bir şecerdir gayrılar yaprak
Nebîler meyvedir sen zübdesisin yâ Resûlallah

Şefâ'at kılmasan varlık Niyâzî'yi yok ederdi
Vücûdu zahmının sen merhemisin yâ Resûlallah