Hakikat Camesin Sanma Her Beden Giydi

Hakikat camesin sanma her beden giydi,
Libas-ı mastarı rah-ı Hak’tan geçen giydi.

Abayı Mustafa’yı hiç kimse giymedi amma,
Nur aşkta terki can eden Veysel karani giydi.

Libas-ı aşka her ki sağa sola meyleden giymez,
Onu ancak tarîk-i mustakîm üzere giden giydi.

Uçar can gözlerim umma ki gül pürhande Yûsuf,
Onu ol pir Kenan sahibi beyt’ül hazan giydi.

Cihan baki olan Al-i aba tacını nice yıllar boyun büküp,
Erenler meclisinde diz çöken giydi.

Soyun kesret libasından. Eriş ol fahr-ı fakre,
Ol tariki pür sefayı onu vahdetten içen giydi.

Fira püşen ne mümkün, aşk-ı sevda kisvesini giymek,
Korubat pûşesinde dost derya postunu seren giydi.

Tariki aşk içere hırkai tercih ey Hazmî,
Cenâb-ı Pîr Hüsamettin Uşşâki Hasan giydi.