Işk Odını Pinhân Tutup Asrâr Erdim
Nutuk sahibi: Hoca Ahmet Yesevi Hz.
Işk otını pinhân tutup asrâr erdim
Can küydürüp yürek bağrım kebâb etti
Pirdin meded bolmas bolsa imdi manğa
Bu derd bizni dostlar bî-had harâb etti
Işk sırrını her nâmerdge aytıp bolmas
Neçe yaksan bâdlık yerde çerağ yanmas
Yolın tapkan merdanlarnı bilse bolmas
Yığlay yığlay közyaşını habâb etti
Çın âşıklar keçken ermiş cânın taşlap
Edhem-sıfât berhem urûp malh taşlaр
Hû Hû teyu Hak zikrini aytıp hoşlap
Îmân tasdik kılıp bağrın kebâb etti
Kul Hâce Ahmed nefs tağın çıkıp aştı
Yürek bağrı cuşurüban kaynap taştı
Bihâmdillåh yolın tapıp yavuklaştı
İç kanıdın öz özüğe kebâb etti
***
Aşk ateşini gizli tutup saklar idim
Canı yakıp, yürek bağrımı kebâb etti
Pirden yardım olmaz olsa, şimdi bana
Bu dert bizi dostlar hadsiz harâb etti
Aşk sırrını her nâmerde söyleyip olmaz
Nice yaksan rüzgárlı yerde çıra yanmaz
Yolunu bulan merdleri bilse olmaz
Ağlaya ağlaya gözyaşını habâb etti
Gerçek âşıklar geçer imiş canını bırakıp
Edhem gibi berhem vurup malını bırakıp
"Hû-Hû" diye Hakk zikrini söyleyip, hoşlanıp
İmán-tasdik eyleyip bağrını kebâb etti
Kul Hoca Ahmed, nefs dağından çıkıp aştı
Yürek bağrı coşarak kaynayıp taştı
Allâh'a hamd olsun yolunu bulup yakınlaştı
İç kanından kendi kendine kebâb etti
