Derman Arardım Derdime
Nutuk sahibi: Hz. Pir Niyazî-i Mısrî (k.s)
Derman arardım derdime, derdim bana derman imiş
Bürhan sorardım aslıma, aslım bana bürhan imiş
Sağ ü solu gözler idim, ben dost yüzün görsem deyû
Ben taşrada arar iken ol can içinde can imiş
Öyle sanırdım ayrıyam, dost gayrıdır ben gayrıyam
Benden görüp işideni bildim ki ol canan imiş
Savm ü Salât ü Hacc ile sanma biter zâhid işin
İnsan-ı kâmil olmayâ lazım olan irfân imiş
Kanden gelir yolun senin, ya kande varır menzilin
Nerden gelip gittiğini anlamayan hayvan imiş
Mürşid gerektir bildire Hakk'ı sana Hak-kal yakîn
Mürşidi olmayanların bildikleri güman imiş
Her mürşide dil verme kim yolunu sarpa uğratır
Mürşidi kâmil olanın gayet yolu âsân imiş
Anla hemen bir söz dürür, yokuş değildir düz dürür
Alem kamu bir yüz dürür, görüen anı hayrân imiş
İşit Niyazi'nin sözün, bir nesne örtmez Hak yüzün
Hak'dan ayan bir nesne yok, gözsüzlere pinhan imiş
Ardından ne terennüm edilebilir?
Hakkı Seven Aşıkların Eğlencesi Tevhid Olur Hüseyni
Tevhid Etsin Dilimiz Uşşak
Yâ İmâm El-rusli Yâ Senedî Ente Bâbullah-i Ve Mûtemedi Hüseyni
Ey Nebiyy-i Ahir Zaman Hüseyni
Çün Sana Gönlüm Mübtela Düştü Beyâtî
Nâd-ı Aliyyen Mazhar'ul- Acâib Hicâz
Medine - Medine Menzil-i Vahy-i Hüdâ'dır Hüseyni
Can Bula Cananını Bayram O Bayram Ola Hüseyni
Ey Risalet Tahtının Hurşid'i Mah-ı Enveri Hicâz
Ey Aşık-ı Sadıklar Gelin Allah Diyelim Nevâ
Bir İsmi Mustafa Bir İsmi Ahmed Nevâ
Can Ellerinden Gelmişem
